Het Zeeuwse licht. We zien het elke dag en staan daardoor bij de bijzonderheid ervan, logischerwijs, niet meer stil. Toch heeft dat heldere Zeeuwse licht ons veel moois opgeleverd. Het was voor verschillende vooraanstaande schilders een belangrijke reden om hier neer te strijken. Zo ook voor Pieter Cornelus Mondriaan (1872-1944).

In 1908 brengt Mondriaan voor het eerst twee weken in Domburg door. Hij concentreert zich op vier motieven uit Domburg: de kerk, de vuurtoren van Westkapelle, de duinen en de zee. Hij woonde aan de Zuidstraat op nummer 10.

Zijn periode in Domburg is belangrijk geweest voor zijn ontwikkeling. Voor het eerst gaf hij de kleuren weer zoals hij ze zag, niet zoals ze waren. Een goed voorbeeld hiervan is het schilderij van de kerktoren. De kleuren wijken af van de werkelijkheid. Ongetwijfeld veroorzaakt door de Zeeuwse lichtinval.

Qua lijnen houdt Mondriaan zich echter een stuk dichter bij de werkelijkheid. Hij baseert zich op een tekening van de toren die hij eerder zelf gemaakt heeft. Door de versimpeling van de vlakken en de verstrakking van de kleur krijgt het beeld een grote monumentale uitstraling.
Later gaat Mondriaan hierop door. Alle herinneringen aan de toren zelf laat hij vallen en hij houdt in een serie tekeningen alleen het ritme van het gebouw over. Hij doet dit ook met de vuurtoren van Westkapelle.

Uiteindelijk verblijft Mondriaan met tussenpozen tot 1916 in Domburg. Daarna vestigt hij zich in Laren waar hij zich met name bezig houdt met het op schrift stellen van zijn theorie met betrekking tot de schilderkunst.

Hier vind u een overzicht van een aantal werken die Mondriaan maakte tijdens zijn verblijven in Domburg.